ขอโทษกับการที่ทำให้เราสองคนเป็นเเบบนี้
ขอโทษที่ผมกำลังจะหนีไป เเล้วทิ้งให้คุณต้องทนกับสิ่งเหล่านี้คนเดียว
ผมเอง ที่อ้อนวอนขอร้อง ไม่ให้คุณไป
ผมเอง ที่บอกว่าจะยอมทุกๆอย่าง เพื่อให้มีคุณอยู่ในชีวิตผม
ผมไม่เคยคิดว่า ระหว่างที่เราพยายามเยียวยาความรักเรานั้น
มันยากเกินกว่าที่ผมจะรับไหว
คุณเ็ย็นชากับผมเหลือเกิน มากเกินกว่าที่ผมจะทนไหว
อีกเเค่ไม่กี่วัน เราก็จะได้เจอกันเเล้ว
ผมกลัวเหลือเกิน กลัวที่จะพูดอะไรไม่ออก ทุกวันนี้ผมก็พูดอะไรไม่ออกเเล้ว
ผมไม่โกรธคุณหรอกนะ ที่ทำแบบนี้กับผม
เเต่ผมโกรธตัวเอง จนไม่สามารถที่จะให้อภัยตัวเองได้ด้วยซ้ำไป
ผมไม่เเก้ตัวกับสิ่งที่ผมทำลงไป คุณอดทนผมมามาก มากเกินไปด้วยซ้ำ
ตัวเล็ก...ผมคิดถึงคุณ
เวลาที่คุณเอามือผมวางบนมือคุณ เเล้วบอกว่า คุณอยากให้ผมเป็นผู้นำ
ผมคงเป็นผู้นำเเบบที่ไม่ได้เรื่องเอาซะเลยใช่ไหมครับ
ความบ้าบอ อยากเอาชนะ อยากทำร้ายคนอื่นของผม
มันทำให้เราเป็นเเบบนี้ มันทำให้คุณทรมานตลอดเวลาที่มีผม
ผมมันก็ดีแต่บอกว่ารักอย่างงั้นอย่างงี้
ผมมันไม่เคยเเก้ไขอะไรเลย
ผมคิดถึงคุณจริงๆนะ คิดถึงมากๆจนผมต้องตัดสินใจหนีไป
ผมคงจะทนไม่ได้ที่ต้องอยู่คนเดียวอย่างนี้
อีกไม่กี่วันผมก็ต้องสอบเเล้ว ผมขอโทษนะ
เเต่ผมอยากทำทุกๆอย่างให้ผ่านไปได้....ผมไม่อยากต้องมาเรียนซ้ำอีก
อยู่ตรงนี้ อยู่คนเดียวเเบบนี้ เเม้แต่หนังสือผมก็ไม่มีเเรงจับ
ดูแลตัวเองนะ ขอบคุณสำหรับโอกาสที่ให้ผม
ผมมันมองโลกในแง่ร้ายเสมอเหมือนที่คุณเคยพูด
คิดเเต่ว่าคุณจะมีคนนี้คนนั้น คิดเเต่ว่าคุณจะนอกใจ
เงาเก่าๆกับความทรมานเดิมๆ ช่วงหลายปีที่ผ่านมา
ทำให้ผมมาลงที่คุณหมด
ผมขอโทษ
รอผมนะ
ผมรักคุณ
